Doç.Dr.İ.Efe Efeoğlu
Söz konusu mesai kavramı olduğunda çoğumuzun ilk aklına gelen, günde 8 saatten haftada 40 saatlik bir çalışma süresine sahip olduğumuzdur. Kamu çalışanları için bu hesap genellikle doğru olmakla birlikte konu özel sektör çalışanları açısından ele alındığında gerçek durum aslında bırakın 40 saati, zamanımızın, hatta yaşamımızın büyük bir kısmını iş ortamında geçirdiğimizdir. Durum böyle olunca,haliyle iş ortamını birlikte paylaştığımız iş arkadaşları ailemizden, yakın çevremizden çok daha fazla zamanı birlikte geçirdiğimiz kişiler olarak hayatımızda önemli bir unsur haline geliyor. Geçmişte büyüklerimizden duyduklarımıza, çeşitli yayınlarda okuduklarımıza bakılırsa iş ortamı “dost” elde etmenin en temel kaynaklarından birisiydi. Şirketler çalışanları için tüm aile üyelerinin de katılacağı çeşitli etkinlikler düzenler, insanlar iş arkadaşları ile birlikte ailece daha sık tatile çıkar, çalışanlar ailece çok daha fazla bir araya gelir, daha sık görüşürlerdi. Bugün ise çoğu kişi için durumun değiştiği açıklıkla söylenebilir. Bugünün rekabetçi ortamında iş hayatı hem daha zor hem de daha hareketli bir hâl aldı. Çalışanlardan beklenen aralarında daha güçlü, daha samimi ilişkiler kurmaktan ziyade daha verimli olmaları. İş ortamında, çalışanlar olarak üretkenliği ve örgütsel performansı arttırmak adına çok daha fazla bir araya geliyoruz, fakat buna karşın iş ortamında arkadaşlarımızla çok daha az anlamlı ilişkilere sahibiz. Bu noktada lütfen bir çalışan olarak etrafınıza bakın; kaç tane “yakın” olarak tarif edebileceğiniz, güvenebileceğiniz bir iş arkadaşına sahipsiniz? İşin endişe verici tarafı bu sayı gün geçtikçe daha da azalıyor. Özetle her geçen gün artan bir oranda gittikçe yalnızlaşıyor, çok daha fazla tek başımıza çalışıyoruz.
Yaşamımızın büyük bir kısmını geçirdiğimiz iş ortamında birlikte çalıştığımız insanlarla kurduğumuz arkadaşlıkların yaşamımız, özellikle iş yaşamımız, hatta mutluluğumuz üzerindeki etkisini kesinlikle küçümsememek gerekir. Bu konu üzerine yapılmış onlarca çalışma sonuç olarak iş yeri arkadaşlığının önemini gözler önüne sermektedir. Örneğin, çalışanların, iş arkadaşları ile kurdukları sağlıklı iletişim ve aralarındaki samimiyet çalıştıkları kurumlara duydukları bağlılığı arttıran faktörler arasında ön sıralarda yer almaktadır. Konu üretkenlik açısından değerlendirildiğinde de iş arkadaşları arasındaki olumlu duygu durumun, üretkenliği ve performansı ciddi anlamda arttırdığı görülmektedir. Yine bu çalışmalar samimi arkadaşlıklar kurma fırsatı sunan iş ortamlarının, kişiler için daha tatmin edici olarak değerlendirildiğini ortaya koymaktadır. Diğer taraftan çalışanlar iş ortamında dostluk ilişkisi kurduklarında işlerinin daha eğlenceli ve daha yapmaya değer olduğunu ifade etmektedir. Daha da önemlisi iş arkadaşları arasında gelişen dostluk, çalışanların genel yaşam mutlulukları ile de doğrudan ilgili görülmektedir. Benzer araştırmaların ortak sonuçlarında yer alan dikkat çekici nokta, çalışanların kendilerini mutlu eden faktörler arasında iş arkadaşları ile kurdukları olumlu ilişkiyi, elde ettikleri kazançtan daha ön sırada değerlendirmeleridir. Bu söyleme paralel olarak ABD’de yapılan bir araştırmanın, iş ortamında her gün gördüğümüz insanların yılda 100.000 dolar kazanmak kadar mutluluğumuzu artırma potansiyeline sahip olduğunu ortaya koyması son derece çarpıcıdır.
Kurumda dostluk temelli bir iş ortamı oluşturmak, o işletmenin yöneticilerine bağlıdır. Çalışanlar arasında “dostluğa bağlı ilişkiler” kurulmasına imkân veren bir kültürün oluşturulması, bunun temel değerler içerisinde yer alması ve bunu sağlamaya yönelik faaliyetlerin gerçekleştirilmesi rekabete karşı avantaj sağlamayı amaçlayan her işletmenin öncelikleri içerisinde yer almalıdır. Çünkü böyle bir işletme bir taraftan çalışanların motivasyonuna, memnuniyetine katkı sağlayacak, diğer taraftan personel devir hızını en az seviyeye indirecek, kurumda yaratıcılığı ve üretkenliği arttıracak ve tüm söylenenler yanında nitelikli çalışanlar için aranan bir kurum olacaktır.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder